Met Gordijnen Open

Vind jij controle opwindender dan verlies ervan?

Die avond kleedde ik me langzaam uit.
Niet voor hem. Niet zogenaamd. Niet als spel
maar omdat verlangen loepzuiver wordt
als het doorzien wordt.

Mijn beha gleed van m’n schouders als een akkoord dat langzaam uitsterft.
Geen geluid maar alles trilde.
Hij keek niet hongerig.
Hij keek geconcentreerd.
Alsof de spanning niet zat in wat hij zag
maar in wat hij zich voorstelde te voelen
als hij dichterbij zou staan.

Ik draaide me om met de kalmte van iemand
die weet dat ze bekeken wordt
en daar niet van schrikt.
Maar de hitte bleef hangen in mijn nek
als een hand die je lichaam al claimt
nog voor hij toeslaat.

De volgende ochtend lag er een briefje onder mijn deur,
in dat handschrift dat eruitzag als zijn hele houding.
Nonchalant. Zelfverzekerd.
“22:00 uur. Licht aan.
Geen vragen. Alleen uitzicht.”

Om 22:00 uur stond ik voor het raam.
De gordijnen in mijn vingers,
mijn adem al halverwege zijn naam
en ik voelde me niet bekeken.
Ik voelde me verwacht.

Zijn kamer lichtte op.
Hij zat daar, rustig.
Glas in zijn hand. Gezicht kalm
en zijn broek net iets te strak om te doen
alsof dit nog onschuldig was.

Ik liet mijn handen zakken.
Langzaam. Zacht. Niet om te presteren
maar om met mijn eigen gebaar te zeggen..
Kijk goed.
Dit is geen show. Dit is toestemming.

Hij deed zijn rits los zonder gêne
maar ook zonder haast.
Alsof verlangen bij hem begon in zelfbeheersing
en eindigde in perfect getimede overgave.

We kwamen niet op elkaar
maar wel tegelijk..
en het voelde alsof onze ramen een portaal waren
voor lichamen die elkaar kenden
zonder ooit gekust te hebben.

Ik bleef nog even zitten.
Ving mezelf op in het glas.
Huid gloeiend.
Hart stil maar vol
en ik wist..
Soms is verlangen het stilste
dat je ooit hebt gedeeld met iemand.

De lichten gingen uit.
Bij hem. Bij mij.
Maar iets bleef aan
en dat was genoeg voor morgen.

 Gekomen op een Gedachte

---

De Tocht Naar The Desires Den

Met dit boek heb je geen PornHub nodig. Alleen een gesloten deur.